Punkty pivot to poziomy wsparcia i oporu liczone arytmetycznie z maksimum, minimum i zamknięcia poprzedniego okresu. Pivot centralny jest średnią tych trzech cen, a otaczające go poziomy wyprowadza się z niego stałymi wzorami. Przelicza się je w każdym nowym okresie i nie wymagają żadnej interpretacji wykresu.
Wzór
Standardowe wyliczenie (tzw. floor trader) korzysta z trzech danych zakończonego okresu — maksimum (H), minimum (L) i zamknięcia (C):
- P = (H + L + C) / 3
- R1 = 2P − L
- S1 = 2P − H
- R2 = P + (H − L)
- S2 = P − (H − L)
Weźmy sesję EUR/USD zamkniętą z H = 1,0925, L = 1,0845 i C = 1,0891. Pivot centralny to (1,0925 + 1,0845 + 1,0891) / 3 = 1,0887. Dalej: R1 = 2 × 1,0887 − 1,0845 = 1,0929, a S1 = 2 × 1,0887 − 1,0925 = 1,0849. Zakres okresu to 80 pipsów, więc R2 = 1,0887 + 0,0080 = 1,0967, a S2 = 1,0887 − 0,0080 = 1,0807.
Każda liczba powstaje w jednym przebiegu arytmetycznym po trzech wartościach. Dwie osoby korzystające z tych samych danych sesji i tego samego wzoru otrzymają identyczne poziomy — dlatego wyliczenie stosuje się często do danych dziennych przed otwarciem sesji europejskiej.
Zwróć uwagę na to, czego w tych liczbach nie ma. W wielu minionych przypadkach cena przechodziła w kolejnej sesji przez R1, a w wielu innych właśnie tam zawracała; wzór nie pamięta żadnego z tych wyników. Poziom wyliczony w ten sposób jest punktem odniesienia na wykresie, a nie miejscem wejścia, celem ani wskazówką, co cena zrobi dalej. Odległość między dwoma poziomami przeliczysz na kwotę dla swojej wielkości pozycji kalkulatorem pipsów.
Poziom wyliczony to nie poziom narysowany
Poziom narysowany ręcznie oznacza cenę, przy której rynek wcześniej widocznie zawrócił — istnieje, bo coś się tam wydarzyło. Poziom pivot istnieje z powodu dzielenia. Może pokryć się z historycznym punktem zwrotnym albo wypaść w środku nietkniętego zakresu.
Z tego powodu czyta się je inaczej: rysowany niesie ze sobą przesłankę, wyliczony nie niesie żadnej. Samo pojęcie wsparcia i oporu oraz sposób nanoszenia wcześniejszej akcji cenowej opisuje lekcja o wsparciu i oporze; ten wpis dotyczy wyłącznie arytmetyki.
Warianty Fibonacciego i Camarilla
Platformy zwykle oferują obok zestawu standardowego także inne wyliczenia. Wariant Fibonacciego zachowuje ten sam pivot centralny, ale umieszcza poziomy na 38,2%, 61,8% i 100% poprzedniego zakresu powyżej i poniżej niego. Wariant Camarilla również wychodzi od poprzedniego zamknięcia i wyprowadza osiem poziomów stałymi mnożnikami zakresu, przez co jego poziomy wewnętrzne leżą znacznie bliżej zamknięcia niż w zestawie standardowym. Wariant Woodiego liczy zamknięcie podwójnie w pivocie centralnym. Wybór zmienia liczby na wykresie; nie zmienia tego, czym te liczby są — wynikami wzoru zastosowanego do jednego zakończonego okresu.
Otwórz rachunek w ABF Trade, aby sprawdzić dostępne narzędzia i interwały na platformie.
