Punkty pivot to poziomy wsparcia i oporu liczone arytmetycznie z maksimum, minimum i zamknięcia poprzedniego okresu. Pivot centralny jest średnią tych trzech cen, a otaczające go poziomy wyprowadza się z niego stałymi wzorami. Przelicza się je w każdym nowym okresie i nie wymagają żadnej interpretacji wykresu.
Wzór
Standardowe wyliczenie (tzw. floor trader) korzysta z trzech danych zakończonego okresu — maksimum (H), minimum (L) i zamknięcia (C):
- P = (H + L + C) / 3
- R1 = 2P − L
- S1 = 2P − H
- R2 = P + (H − L)
- S2 = P − (H − L)
Weźmy sesję EUR/USD zamkniętą z H = 1,0925, L = 1,0845 i C = 1,0891. Pivot centralny to (1,0925 + 1,0845 + 1,0891) / 3 = 1,0887. Dalej: R1 = 2 × 1,0887 − 1,0845 = 1,0929, a S1 = 2 × 1,0887 − 1,0925 = 1,0849. Zakres okresu to 80 pipsów, więc R2 = 1,0887 + 0,0080 = 1,0967, a S2 = 1,0887 − 0,0080 = 1,0807.
Każda liczba powstaje w jednym przebiegu arytmetycznym po trzech wartościach. Dwie osoby korzystające z tych samych danych sesji i tego samego wzoru otrzymają identyczne poziomy — dlatego wyliczenie stosuje się często do danych dziennych przed otwarciem sesji europejskiej.
Zwróć uwagę na to, czego w tych liczbach nie ma. W wielu minionych przypadkach cena przechodziła w kolejnej sesji przez R1, a w wielu innych właśnie tam zawracała; wzór nie pamięta żadnego z tych wyników. Poziom wyliczony w ten sposób jest punktem odniesienia na wykresie, a nie miejscem wejścia, celem ani wskazówką, co cena zrobi dalej. Odległość między dwoma poziomami przeliczysz na kwotę dla swojej wielkości pozycji, mnożąc ją w pipsach przez wartość pipsa pozycji.
Poziom wyliczony to nie poziom narysowany
Poziom narysowany ręcznie oznacza cenę, przy której rynek wcześniej widocznie zawrócił — istnieje, bo coś się tam wydarzyło. Poziom pivot istnieje z powodu dzielenia. Może pokryć się z historycznym punktem zwrotnym albo wypaść w środku nietkniętego zakresu.
Z tego powodu czyta się je inaczej: rysowany niesie ze sobą przesłankę, wyliczony nie niesie żadnej. Samo pojęcie wsparcia i oporu oraz sposób nanoszenia wcześniejszej akcji cenowej opisuje lekcja o wsparciu i oporze; ten wpis dotyczy wyłącznie arytmetyki.
Warianty Fibonacciego i Camarilla
Platformy zwykle oferują obok zestawu standardowego także inne wyliczenia. Wariant Fibonacciego zachowuje ten sam pivot centralny, ale umieszcza poziomy na 38,2%, 61,8% i 100% poprzedniego zakresu powyżej i poniżej niego. Wariant Camarilla również wychodzi od poprzedniego zamknięcia i wyprowadza osiem poziomów stałymi mnożnikami zakresu, przez co jego poziomy wewnętrzne leżą znacznie bliżej zamknięcia niż w zestawie standardowym. Wariant Woodiego liczy zamknięcie podwójnie w pivocie centralnym. Wybór zmienia liczby na wykresie; nie zmienia tego, czym te liczby są — wynikami wzoru zastosowanego do jednego zakończonego okresu.
Powiązane pojęcia
Źródła
- Pomoc MetaTrader 5: Linia pozioma (po angielsku)
- Dokumentacja MQL5: Obiekt OBJ_HLINE (linia pozioma) (po angielsku)
- Dokumentacja MQL5: Funkcja CopyRates: otwarcie, maksimum, minimum, zamknięcie i wolumen słupków (po angielsku)
