Market maker to uczestnik rynku, który stale kwotuje jednocześnie cenę bid i cenę ask dla danego instrumentu i jest gotów zawrzeć transakcję po tych cenach do uzgodnionej wielkości. Przyjmując drugą stronę zlecenia klienta, dostarcza płynność, a zarabia na różnicy między obiema cenami, nie na kierunku rynku.
Co robi market maker i skąd bierze się jego przychód
Rolę definiują dwa zobowiązania. Pierwsze to kwotowanie dwustronne: cena, po której market maker kupi, i cena, po której sprzeda, publikowane jednocześnie. Drugie to gotowość do zawarcia transakcji po tym kwotowaniu do uzgodnionej wielkości, dzięki czemu zlecenie klienta realizuje się od razu, a nie czeka na przeciwstawne zlecenie innego uczestnika.
Na tym polega różnica między rynkiem kwotowanym a rynkiem zleceń. W arkuszu zleceń zlecenie czeka na kontrahenta. Na kwotowanym rynku OTC kontrahent odpowiada ceną.
Przychód jest strukturalny, nie kierunkowy. Kwotowanie EUR/USD na poziomie 1,08497 bid i 1,08507 ask daje spread jednego pipsa. Klient, który kupi 0,10 lota po ask i natychmiast zamknie pozycję po bid, płaci 0,0001 × 10 000 = 1,00 USD, a market maker tę kwotę otrzymuje. Pomnożone przez wiele drobnych transakcji — plus ewentualna prowizja — jest to cały model biznesowy.
Pozycja nie jest jednak wolna od ryzyka. Między dwiema stronami transakcji market maker utrzymuje zapas we własnej księdze, a jeśli cena ruszy przeciw temu zapasowi, zanim zostanie domknięty, pozycja traci tak samo jak każda inna. Ruch o 20 pipsów przeciw pozycji jednego lota to 0,0020 × 100 000 = −200,00 USD, czyli tyle, ile spread pobrany z 200 transakcji klienckich z przykładu wyżej; ruch w drugą stronę daje symetryczny zysk. Szersze spready w cienkim rynku i wokół publikacji danych są odpowiedzią właśnie na to ryzyko.
Market maker, animator rynku, dealing desk i dostawca płynności
Polskim odpowiednikiem terminu jest animator rynku — określenie stosowane na warszawskim rynku regulowanym, gdzie animator działa na podstawie umowy z giełdą i ma określone obowiązki co do obecności ofert kupna i sprzedaży w arkuszu zleceń. Na rynku CFD, który jest rynkiem pozagiełdowym, nie ma ani arkusza, ani umowy z giełdą — obowiązki wynikają z umowy z klientem i z przepisów.
Trzy kolejne pojęcia bywają używane zamiennie i nie znaczą tego samego. Market maker to rola: kwotowanie dwustronne i zawieranie transakcji po tych cenach. Dealing desk to infrastruktura wewnętrzna, przez którą firma obsługuje i może internalizować przepływ zleceń. Dostawca płynności to źródło wyżej w łańcuchu — bank lub instytucja niebankowa — od którego firma pobiera ceny. Jedna firma może być market makerem wobec swoich klientów i jednocześnie klientem kilku dostawców płynności.
Konflikt interesów i best execution
Gdy firma przyjmuje drugą stronę transakcji klienta, jej wynik i wynik klienta są na tej transakcji przeciwstawne. Regulacja się z tym mierzy, zamiast to przemilczać. Zgodnie z MiFID II firma inwestycyjna musi podejmować wszelkie wystarczające działania, aby uzyskać najlepszy możliwy wynik dla klienta pod względem ceny, kosztów, szybkości i prawdopodobieństwa realizacji, musi publikować politykę wykonywania zleceń, musi identyfikować konflikty interesów i zarządzać nimi, a gdy to nie wystarcza — ujawniać je.
Dla klienta jest to sprawdzalne, a nie teoretyczne: polityka wykonywania zleceń, polityka konfliktów interesów i zezwolenie firmy są dokumentami publicznymi. Ten wpis opisuje model ogólnie i nie przesądza, który model wykonania stosuje konkretna firma.
Kalkulator: przelicz spread w pipsach na kwotę w walucie rachunku kalkulatorem pipsów.
Otwórz rachunek w ABF Trade, aby porównać kwotowania i politykę wykonywania zleceń.
